Hele oude handschriften en hoop voor de toekomst

Sinds ik begon met mijn stamboomonderzoek ben ik geïnteresseerd in oude handschriften. Het lezen ervan is een ontdekkingstocht en hoe verder terug de tekst gaat, hoe spannender het wordt!

Ik lees vandaag in de IP FLASH dat een collectie kleitabletten digitaal beschikbaar is gekomen in de beeldbank van de Vrije Universiteit van Amsterdam.
Hoewel ik er niets van kan lezen, vind ik het fascinerend te zien hoe ons schrift (of dat er nou mee verwant is of niet!) is ontstaan door pioniers die begonnen met het vastleggen van informatie op kleitabletten op een hele elementaire manier. Is dit nou spijkerschrift?
Met het bewaren van een dergelijke administratie is ook het vak van archivaris begonnen.

Ik vind het heel bijzonder dat er mensen zijn geweest die net zolang gepuzzeld hebben totdat dit soort schriften weer leesbaar waren. De informatie weer zinvol werd en betekenis kreeg.
Nu ik zelf een cursus paleografie geef zie ik dat bij de cursisten terug. Een blad gekriebel krijgt opnieuw betekenis als je snapt hoe de woorden zijn opgebouwd en zinnen kunt reconstrueren.

In het kader van de discussie over het e-depot en digitale duurzaamheid biedt dit troost. Er komen vast weer generaties in de toekomst die onze informatie opnieuw leesbaar maken, ook al slagen wij er niet in om dat in alle gevallen voor elkaar te krijgen.

Er is altijd hoop ;-).

Teksten cursus Paleografie op Flickr

Samen met een collega geef ik een cursus paleografie aan 11 geïnteresseerde en snel lerende cursisten.
Ondanks de zorg die we aan het cursusmateriaal hebben besteed, kwam er toch na drie lessen het verzoek of we geen scans in kleur hadden van de teksten die de cursisten moeten gelezen. We hadden voor de cursus alle teksten in zwart-wit laten printen.
Oh ja, ze wilden niet een kleurenprint, maar een digitaal bestand om via hun computer te lezen.
Blijkbaar was deze groep al gewend aan werken met en aan een beeldscherm, ondanks het feit dat ze niet tot de jonge doelgroep behoren die we deze kwaliteiten normaliter toedichten. Ze gaven er zelfs de voorkeur aan!

Aangezien alle teksten in digitale vorm bestonden, konden we dat verzoek eenvoudig inwilligen.
Er is nog even overwogen om het binnen de website van het Regionaal Archief Tilburg onder te brengen, maar dat was eigenlijk te veel werk en zou dan toch weer niet handig zijn kwa formaat van de scans etc.
Daarom kwam al snel de optie Flickr bovendrijven. Het uploaden daar is een fluitje van een cent, het werkt gewoon allemaal en formaat, bestandsgrootte e.d. spelen nauwelijks een rol, zelfs niet voor een gratis account.
Na de vorige cursusavond hebben we meteen alles online gezet, de bestanden een nette naam gegeven en in een toepasselijk set geplaatst.

Et voilá. Simple comme toujours.

Cursus paleografie 2008-2009

Nu afwachten hoe de cursisten er op reageren!