Beneminlux

2010-02-05T15:07:00.003+01:00

Einde Beneminlux

2009-04-01T15:18:00.005+02:00

Beste lezers van dit weblog.

Dit weblog houdt er mee op! Maar geen nood, onder een andere naam gaan we verder.
Was Beneminlux een initiatief van twee medewerkers van het Regionaal Archief Tilburg, nu gaan we proberen met meer medewerkers te bloggen op regionaalarchieftilburg.blogspot.com.

Pas je rss-feeds aan en vervang de links op je weblog of webpagina en eventuele snelkoppeling.

Het wordt hier akelig stil, maar elders bruist het door.

(dit is geen 1 aprilgrap...)

Archief van de onderdrukking

2009-03-29T16:00:00.001+02:00

Vandaag las ik in het NRC van gisteren het Hollands dagboek van Mario Coolen. Normaal een pagina die ik snel voorbij blader. Maar de foto met stapels bijeengebonden papier en het onderschrift dat begint met "Bezoek aan het Archivo" trekken mijn aandacht.
De foto geeft blijkbaar een klein deel van het politiearchief van Guatemala weer, waarin nabestaanden op zoek gaan naar stukken van hun verleden. Het gaat daarbij bijna uitsluitend om het terugvinden van archiefmateriaal dat gaat over verdwenen familieleden. Een terugkerend onderdeel van de Midden- en Zuid-Amerikaanse cultuur, helaas...
Het archief is meestal de laatste hoop van nabestaanden om bewijs te vinden dat hun familieleden niet zijn verdwenen, maar opgepakt en vermoord door de politie. De onderzoekers lopen "...door een eindeloos doolhof van vertrekken waar stapels papier tot aan het plafond liggen opgeslagen."
Er wordt wel serieus werk van gemaakt. Ongeveer 200 medewerkers proberen orde te brengen in de circa 80 miljoen vellen papier die liggen opgeslagen. Ze hebben te maken met lekkende daken en ongedierte dat het archiefmateriaal voortdurend bedreigt.
De moderne tijd is niet aan Guatemala voorbijgegaan en de medewerkers werken met kapjes op, scannen de documenten en beschrijven ze in een computer die gekoppeld is aan een systeem in Zwitserland. Voor de zekerheid.
Tot nu toe zijn er zeven miljoen archiefstukken geordend en gedigitaliseerd.

Digitalisering in Guatemala met een zware politieke lading. De rechtzoekende burger.
Wat hebben we het toch goed hier.

Hoofd Regionaal Archief Tilburg

2009-03-02T20:00:00.001+01:00

Vanaf 1 maart heb ik een nieuwe functie gekregen bij het Regionaal Archief Tilburg, namelijk die van Hoofd Archief. In die rol is het in eerste instantie mijn taak om het strategieplan, dat in 2008 is samengesteld, uit te voeren.

Deze nieuwe functie heeft geen gevolgen voor mijn blogposts in dit weblog. Dat wil zeggen: ik blijf hier bloggen over aangelegenheden die het Regionaal Archief Tilburg betreffen of zaken die ons als archiefdienst raken.

Daarnaast hoop ik dat binnen niet al te lange termijn ook andere medewerkers hier regelmatig iets gaan bloggen over hun gedachten over de weg die het RA Tilburg gaat inslaan. Over die weg, de meesten kunnen wel raden welke weg dat is, kan ik nog geen mededelingen doen aangezien de Raad van Toezicht van de Stichting Mommerskwartier, waar het RA Tilburg deel van uitmaakt, daar nog een oordeel over moet gaan vellen.

Als daar groen licht is gegeven, kom ik er hier zeker op terug.

NL-TbRAT

2009-02-24T12:07:00.006+01:00

Voorwaarts in de vaart der digitale volkeren!

Het Regionaal Archief Tilburg heeft sinds vorige week een eigen ISIL-code. Vanaf nu zijn we digitaal over de hele wereld te herkennen. Nou ja, op het moment dat we de code ook daadwerkelijk gaan gebruiken om onze digitale bestanden een naam te geven. Tot die tijd staan we leuk op de lijst van het Nationaal Archief. Als die wordt bijgewerkt tenminste...

Aangezien we al zo'n 450.000 scans online hebben staan, zullen we ook aan retro-isil-codering moeten gaan doen. Dat is ook een hele klus. Maar ja, als je iets goed wilt doen, dan horen ook de vervelende dingen erbij.

Het is investeren in de toekomst als we volledig EAD zijn, Google probleemloos kan deeplinken naar onze indexen en scans en onze gebruikers zonder drempels dezelfde scans kunnen gebruiken op de manier waarop ze dat willen.

Voorlopig hebben we alleen de code.

Lees meer over het nut van deze code in het Archievenblad van februari 2009. (nee, nog steeds niet digitaal)
Ook geïnteresseerd: kijk op de site van het Nationaal Archief.

TEST - zoekwidget van het Regionaal Archief Tilburg

2009-02-12T15:36:00.008+01:00

We zijn bezig om een zoekwidget aan te bieden voor de databases in de website van het Regionaal Archief Tilburg.

Tja, dan moet je testen natuurlijk en op welke plaats kan dat beter dan in dit weblog.

Eens kijken of het werkt... [(Nee dus!) We blijven er aan werken...]

Update: werkt nu wel!

LET OP: het is nog steeds een test. De pagina waar je terecht komt is nog niet operationeel via de website en feedback is welkom!

Tilburg 2009 - feest in de stad

2009-02-07T19:59:00.005+01:00

Op 1 januari vond een spectaculaire manifestatie plaats op het Willemsplein in Tilburg waarmee het feest jaar 2009 begon. In 2009, op 18 april om precies te zijn, is het 200 jaar geleden dat koning Lodewijk Napoleon het dorp Tilburg stadsrechten gaf en daarmee opnam in de lijst van steden van het koninkrijk.

Dat feest, dat ik helaas gemist heb, was behoorlijk spectaculair. De verhalen die ik er over gehoord heb waren unaniem positief en wie de Tilburger beter kent begrijpt dan dat het echt iets bijzonders moet zijn geweest!

Dit weblog heeft er al eerder aandacht aan besteed omdat het Regionaal Archief Tilburg ook een project heeft in het kader van deze festiviteiten: Geboren in 1809.

Inmiddels zijn er op youtube diverse filmpjes verschenen. Hieronder twee filmpjes.

Voor de overige beeldimpressies:
>> youtube

Brieven als buit - prachtig project!

2009-02-05T22:39:00.006+01:00

Ik volg al een tijdje passief het project Brieven als buit waarvan in een tijdschrift of bijlage bij een krant regelmatig een voorbeeld werd gepubliceerd. Het gaat hier om brieven die als oorlogsbuit naar Engeland zijn gebracht door Engelse schepen die Nederlandse schepen in de diverse Engelse oorlogen overvielen en plunderden. Ze hebben eeuwenlang gewacht op gebruik in the National Archives in Kew bij Londen.

Vandaag, net terug van een cursus paleografie, las ik via de IP-Flash-mailing een artikel over dit prachtige project waarin ze het dagelijks taalgebruik gaan onderzoeken in twee perioden met een eeuw daartussen: 1665-1674 en 1776-1784. Uit ruim 15.000 persoonlijke brieven kan zo een vergelijkend taalkundig onderzoek worden gedaan.

Vrijwilligers werken mee aan dit project en maken de transcripties in een voorbereidend project: Wikiscripta Neerlandica. Intrigerende titel! Alle gegevens gaan daarna in een speciaal ontworpen database waarna de vragen op de data kunnen worden afgevuurd.

Ik vind dit soort projecten heel erg interessant, niet alleen om de unieke documenten die op die manier ontsloten worden en goed toegankelijk gemaakt, maar ook omdat dergelijke bronnenrijkdom daarna bruikbaar is voor gedegen wetenschappelijk onderzoek.

Uit ervaring weet ik dat het lezen van privécorrespondentie uit vroeger eeuwen heel leuk is, vooral als de mensen die schreven geen geoefende schrijvers waren maar regelmatig de woorden fonetisch gingen opschrijven. Als je die teksten hardop leest, hoor je het plaatselijke dialect klinken!
Zie het voorbeeld hieronder.

Mijn heer feenimaa
De oobelegaaci die gescore-
ven is op willem bouwens
van twee hondert gulde
die sal ik teekene
als ik tot osterwijk kom
Joannes Jan de Ridder

Eerlijke sollicitanten en de website

2009-01-29T11:25:00.000+01:00

In de afgelopen tijd hebben we enkele sollicitatiegesprekken gevoerd. Omdat het beheer van de websites onderdeel uitmaakte van de functie, ontkwamen we niet aan de vraag hoe de kandidaten onze website beoordeelden. Liever gezegd wat ze vonden dat er anders moest of juist goed was.
Na de usabilitytest van eind 2007 zijn we ons zelf ook bewust van de tekortkomingen. Dat kan ook niet anders als een website al weer enkele jaren redelijk statisch online staat.

Prettig als mensen gewoon ongezouten (nou ja ze brengen het leuk) zeggen dat de website op die en die punten tekort schiet. Daar kun je tenminste wat mee. Bovendien benadrukt het nog eens het feit dat je het niet iedereen naar de zin kunt maken. De uitstraling van een website, de functionaliteit, de kleurstelling, het zijn allemaal elementen die bij gebruikers iets oproepen. Ook al is dat niets :-).

En toch blijf ik de vorm ondergeschikt vinden aan de inhoud. Inhoud en fucntionaliteit, dat moet leidend zijn. Voor mensen uit de communicatiewereld is dat waarschijnlijk een merkwaardige gedachte. Die hebben het bij voorkeur over doelgroepen, imago en het belang daarvan. En ik blijf zeuren over context, koppelen, gebruiken.

Een archief is niet een plek waar je komt kijken naar objecten, daar moet je wat komen doen. Voor de website van een archiefdienst moet hetzelfde gelden.
Als dat goed voor elkaar is, dan gaan we eens kijken naar de factor "leuk".

Regionaal Archief Tilburg goes wiki

2009-01-08T09:00:00.007+01:00

In 2009 is het 200 jaar geleden dat Tilburg stadsrechten kreeg van koning Lodewijk Napoleon. In de Stadstraat (die daarom zo heet) lag het huis van de toenmalige burgemeester (in goed Frans maire genaamd) Thomas van Dooren waar de ceremonie plaatsvond.
Het jubileumjaar is aanleiding voor het Regionaal Archief Tilburg om een project te starten getiteld: Geboren in 1809. Met behulp van ongeveer 60 vrijwilligers, meer of minder geoefende genealogen, proberen we van alle Tilburgers die in 1809 zijn gedoopt cq. geboren, een biografie online te krijgen.
Voor dat doel kunnen de onderzoekers gebruik maken, net als de rest van de wereld, van onze genealogische database. Om de biografieën te publiceren maken we gebruik van een wiki. In deze wiki kan bij elke persoon een koppeling worden gemaakt naar de bronnen die in onze online databases zitten, zowel de genealogische bronnen als de foto's in de beeldbank.
Dat is bijzonder! Op deze manier kan een bezoeker straks zijn onderzoeksresultaat direct aan de (digitale) bronnen koppelen! En iedere volgende bezoeker kan probleemloos doorklikken naar die bronnen en zelf zien (of controleren) dat de gegevens kloppen.
Een voorbeeld kun je bekijken op de pagina van Joannes de Brouwer.

Dit is een eerste stap naar een verdere koppeling van informatie in databases en onderzoeksresultaten. Dat is een primeur in Nederland voorzover ik dat kan overzien.

In de toekomst willen we graag dat onze bronnen gebruikt worden door derden (particulieren en (archief)instellingen) en kunnen we bronnen uit (dezelfde) databases van andere (archief)instellingen koppelen in deze zelfde wiki.

Het Regionaal Archief Tilburg in de Historische scheurkalender 2009

2009-01-03T16:07:00.006+01:00

Al jaren hangt bij mij op de wc de Historische scheurkalender. Leuke korte stukjes geschiedenis, handig om bij de hand te hebben. Ik lees er met plezier in.

Regelmatig staan er verhalen in van musea of andere instellingen, die netjes met hun website vermeld staan. Hoe komen die daar in terecht, dacht ik. Redactiewerk? Hmm... dat leek me onwaarschijnlijk. Ik zocht contact met de hoofdredacteur en die vertelde me dat het iedereen vrij staat om teksten te leveren. Buitenkansje dus!

Het leek me een eenvoudige manier om wat extra aandacht voor het Regionaal Archief Tilburg te krijgen. De Historische scheurkalender heeft een behoorlijke oplage en wordt door historisch geïnteresseerden gelezen. Niet per se mensen die archieven bezoeken. Potentieel nieuwe klanten!

Het bleek toch weer lastiger dan gedacht aangezien de deadline voor de kalender van 2008 al verstreken was in maart 2007... Op tijd zijn is dus het motto!
Voor 2009 is het gelukt: we staan in de Historische scheurkalender. Gratis reclame in enkele duizenden huizen!

Voor wie de kalender in huis heeft: kijk op 4 september.

Hele oude handschriften en hoop voor de toekomst

2008-12-23T11:21:00.010+01:00

Sinds ik begon met mijn stamboomonderzoek ben ik geïnteresseerd in oude handschriften. Het lezen ervan is een ontdekkingstocht en hoe verder terug de tekst gaat, hoe spannender het wordt!

Ik lees vandaag in de IP FLASH dat een collectie kleitabletten digitaal beschikbaar is gekomen in de beeldbank van de Vrije Universiteit van Amsterdam.
Hoewel ik er niets van kan lezen, vind ik het fascinerend te zien hoe ons schrift (of dat er nou mee verwant is of niet!) is ontstaan door pioniers die begonnen met het vastleggen van informatie op kleitabletten op een hele elementaire manier. Is dit nou spijkerschrift?
Met het bewaren van een dergelijke administratie is ook het vak van archivaris begonnen.

Ik vind het heel bijzonder dat er mensen zijn geweest die net zolang gepuzzeld hebben totdat dit soort schriften weer leesbaar waren. De informatie weer zinvol werd en betekenis kreeg.
Nu ik zelf een cursus paleografie geef zie ik dat bij de cursisten terug. Een blad gekriebel krijgt opnieuw betekenis als je snapt hoe de woorden zijn opgebouwd en zinnen kunt reconstrueren.

In het kader van de discussie over het e-depot en digitale duurzaamheid biedt dit troost. Er komen vast weer generaties in de toekomst die onze informatie opnieuw leesbaar maken, ook al slagen wij er niet in om dat in alle gevallen voor elkaar te krijgen.

Er is altijd hoop ;-).

Die muffe boeken

2008-12-14T22:00:00.002+01:00

(foto direct gelinkt van www.hartenziel.nl)

De Volkskrant van 6 december bevatte een katern met als Thema: Afkomst. Ik citeer: Familie en afkomst zijn de bakens in ons leven, Wie ze niet heeft, blijft ze zoeken. Hart en ziel zoekt mee.

In het katern is ook plaats voor de stamboomonderzoeker. Op pagina 4 zien we een trotse Gouke van der Wal zitten met een familieportret (?) op zijn schoot. Deze man is voorzitter van de afdeling Amsterdam en omstreken van de NGV (de Nederlandse Genealogische Vereniging).

Alle vooroordelen staan in dit matige artikel.
Van der Wal is niet de enige die het leuk vindt om in stoffige archieven te zoeken... Tja...
De journaliste heeft niet echt de moeite genomen om zich enigszins in te lezen. Er staat doodleuk dat in elke provinciehoofdstad een archief staat. Dat is niet gelogen, maar wel een heel klein deel van de waarheid!

Je zou verwachten dat Gouke een warm pleidooi zou houden voor archieven, maar dat valt tegen. Hij houdt wel van het echte onderzoek in archieven om de documenten zelf in te zien. Ik citeer: Die muffe boeken, dat is ook de aardigheid ervan.
Muffe boeken??
Ik weet niet waar meneer Van der Wal zijn onderzoek heeft gedaan, maar muffe boeken, daar hebben archivarissen een broertje dood aan! Dat ruikt namelijk naar vocht en dus schimmel! Dat bestrijden we te vuur en te zwaard!!

Jammer dat deze journalist zich er te makkelijk heeft afgemaakt.
We hoeven ons in ieder geval geen zorgen te maken over ons imago, dat blijft intact!

Het artikel van Jorien de Lege is ook online te lezen.

DE digitaal erfgoedconferentie 2008; NAAR BUITEN! (2)

2008-12-10T23:26:00.005+01:00

De tweede dag van de Digitaal Erfgoedconferentie begon voor mij met een kleine vertraging, maar ik viel binnen bij de tweede keynote en die sloeg meteen in als een bom! Ranti Tjan van de Goudse musea gaf een geweldige presentatie over het veranderde gebruik van vrijwilligers.

Hij sprak over de passie van gedreven verzamelaars die over kennis beschikken die conservatoren vaak ontberen. Voor mij was het toverwoord: Passie. Dat is iets wat je in je werk wel eens ontbeert. Dat is ook heel gewoon, niet al het werk is even interessant om te doen. Maar de amateur die zijn of haar middelen en tijd op iets focused, die heeft daar echte passie voor. Die passie en de kennis die daarbij hoort aanboren en gebruiken t.b.v. je eigen collectie, dat is de nieuwe manier van binden. Hij noemde marketing ook heel erg 1980. :-)

Hele inspirerende keynote.

DE digitaal erfgoedconferentie 2008; NAAR BUITEN!

2008-12-09T22:35:00.008+01:00

Vandaag de eerste dag van de DE digitaal erfgoedconferentie.

De ochtend begon met een keynote van Diane Zorich, van beroep Information Management Consultant. Ze hield een verhaal dat niet slecht was, maar heel erg vanuit de Amerikaanse context. Persoonlijk kon ik me daar niet zo in herkennen hoewel haar verhaal over het belang van een goede, aansprekende visie om een proces binnen de organisatie aan de gang te houden hout sneed. Weinig nieuws verder, aardige opsomming van wat ik al wist. Ze benadrukte nog dat vindbaarheid via zoekmachines een hele hoge prioriteit moet hebben. Daar beginnen bijna alle mensen hun zoekacties.

Nancy Proctor (van het Smithsonian American Art Museum) was de tweede keynote spreker en zij had een hele goede inspirerende keynote over toepassingen van allerlei technieken in musea. Zonder daarbij de realiteit uit het oog te verliezen.
Sterk punt was voor haar: het gaat niet over techniek! Gebruik de techniek en liefst de techniek die de bezoekers al kennen: dus verzin niet steeds zelf iets nieuws als er al een goed werkend alternatief voorhanden is.
Haar statement: Het museum gaat van Acropolis naar Agora. Het museum gaat van vesting naar een ontmoetingsplaats, waar in een gemeenschap (community) uitwisseling plaatsvindt van verhalen, van kennis.
Dat kwam ook terug in het debat dat ik na de middag volgde over: Eerst alles op orde? Het sprankelde niet echt, dat debat, maar Theo Meereboer sprak wel over hetzelfde thema: als je de bezoeker faciliteert dan ontstaan er gesprekken over een object. En kennis zit ook buiten je eigen organisatie. Boor die aan.

Er is nog veel te doen. Het debat kwam niet van de grond omdat er te weinig tegenstanders van de nieuwe ontwikkelingen dit soort dagen bezoeken, noch om zich te overtuigen van het goede van het nieuwe, noch om zich daartegen uit te spreken en de discussie aan te gaan. Dat zou de organisatie een volgende keer in moeten voorzien: een panel van doorgewinterde nono's!

Oh ja, en als je het woord museum vervangt door archief... blijft dit verhaal helemaal overeind!

Wie was de eerste? - het antwoord

2008-12-03T09:00:00.001+01:00

Goed advies van Christian: mail de Haagse archivarissen gewoon! Soms is het leven heel simpel...

Eindelijk uitsluitsel!
Niet eindelijk omdat het antwoord lang op zich liet wachten hoor, nee keurig op tijd en gedocumenteerd! Maar nu hoef ik me nooit meer af te vragen wie de eerste was!

Geachte heer De Brouwer,

In antwoord op uw vraag van 28 november 2008 23.22 uur: voor zover mij bekend was het Haags Gemeentearchief inderdaad de eerste die met een beeldbank kwam waar bezoekers aanvullingen en correcties op konden insturen. De start hiervan was in juli 2001.
Zie http://home.iae.nl/users/pvgool/genweb/nieuws.htm

Met vriendelijke groet,

Wim de Koning Gans
conservator foto's

Teksten cursus Paleografie op Flickr

2008-12-02T09:00:00.002+01:00

Samen met een collega geef ik een cursus paleografie aan 11 geïnteresseerde en snel lerende cursisten.
Ondanks de zorg die we aan het cursusmateriaal hebben besteed, kwam er toch na drie lessen het verzoek of we geen scans in kleur hadden van de teksten die de cursisten moeten gelezen. We hadden voor de cursus alle teksten in zwart-wit laten printen.
Oh ja, ze wilden niet een kleurenprint, maar een digitaal bestand om via hun computer te lezen.
Blijkbaar was deze groep al gewend aan werken met en aan een beeldscherm, ondanks het feit dat ze niet tot de jonge doelgroep behoren die we deze kwaliteiten normaliter toedichten. Ze gaven er zelfs de voorkeur aan!

Aangezien alle teksten in digitale vorm bestonden, konden we dat verzoek eenvoudig inwilligen.
Er is nog even overwogen om het binnen de website van het Regionaal Archief Tilburg onder te brengen, maar dat was eigenlijk te veel werk en zou dan toch weer niet handig zijn kwa formaat van de scans etc.
Daarom kwam al snel de optie Flickr bovendrijven. Het uploaden daar is een fluitje van een cent, het werkt gewoon allemaal en formaat, bestandsgrootte e.d. spelen nauwelijks een rol, zelfs niet voor een gratis account.
Na de vorige cursusavond hebben we meteen alles online gezet, de bestanden een nette naam gegeven en in een toepasselijk set geplaatst.

Et voilá. Simple comme toujours.

Cursus paleografie 2008-2009

Nu afwachten hoe de cursisten er op reageren!

Wie was de eerste?

2008-11-28T14:00:00.000+01:00

In een artikel in het Archievenblad van november stond het weer: Het gemeentearchief Den Haag was volgens prof. dr. Eric Ketelaar de eerste die de mogelijkheid bood om commentaar te geven op de foto's in hun beeldbank.

Ere wie ere toekomt, maar ik slaag er niet in om te achterhalen wanneer het Haags gemeentearchief die service is begonnen.
Ik weet wel wanneer het Regionaal Archief Tilburg (toen nog Regionaal Historisch Centrum Tilburg) daarmee is begonnen: Het eerste commentaar is van 12 februari 2002. (bij de hierboven zichtbare foto)

Weet iemand wanneer Den Haag hiermee is begonnen?

Regionaal Archief Tilburg op Youtube - No limits!

2008-11-05T20:58:00.005+01:00

In september is het Regionaal Archief Tilburg gestart met een eigen kanaal op Youtube. Inmiddels zijn er vijf filmpjes te zien, waarvan er drie gaan over Carnaval rond 1970.
Één filmpje laat beelden zien van de diësviering van het Sint Odulphuslyceum in Tilburg uit 1940. Het filmpje stond amper een week op Youtube toen de maker contact met ons opnam en aangaf meer informatie over de personen in de film te willen geven zodat er een betere beschrijving gemaakt kon worden. De functionaliteit van Youtube staat het toe om in het filmbeeld teksten toe te voegen waarmee je namen aan beelden kunt koppelen. Het filmpje krijgt daardoor veel meer informatieve waarde.
Bovendien toont dit aan dat er geen leeftijdslimiet is aan de gebruikers van internet in het algemeen en Youtube in het bijzonder. De maker is namelijk 83 jaar oud.

Een sprekend voorbeeld van informatieverrijking, enkel en alleen door het materiaal op een bekende en veelgebruikte website toegankelijk te maken.
Het leven voor een archiefdienst is niet moeilijk. :-)

Studiedag Archief 2.0: Over verandering gesproken...

2008-07-01T10:44:00.003+02:00

Internet ontwikkelt zich naar een socialer en interactiever podium. Consumenten van informatie gaan produceren, producenten consumeren ook. Andere rollen vereisen een nieuwe mentaliteit, een andere dienstverlening en nieuwe tools. Weblogs, Hyves, wiki's, YouTube, rss, Flickr, tags enzovoort...

Web 2.0 dus. Het web verandert. Hoe kunnen archieven en archivarissen meeveranderen? Kom naar de studiedag over archief 2.0, georganiseerd door de online community Archief 2.0. Dan praten we verder over verandering!

Noteer dus alvast in je agenda:

* Datum: maandag 27 oktober 2008
* Aanvangstijd: 10.00 uur
* Locatie: BHIC, 's-Hertogenbosch

Het volledige programma en informatie over aanmelden volgt zo snel mogelijk!

archief20.ning.com

Verstoorde informatievoorziening

2008-06-28T20:19:00.004+02:00

Zijn Amerikanen dom? Je denkt het wel eens. Maar gisteren zag ik onderstaand filmpje op Youtube en dat maakt op schokkende wijze duidelijk hoe de nieuwsvoorziening in de Verenigde Staten de afgelopen jaren op een dramatische manier is verslechterd. Puur om economische redenen wel te verstaan. Reporters stationeren in het buitenland is een te dure affaire. Dat is een groot nadeel van commerciële nieuwsvoorziening: het gaat in eerste instantie om het geld en dan pas om de inhoud van het nieuws. We zien het in ons eigen land op de commerciële zenders ook gebeuren: b.v. Hart van Nederland.

Als informatieprofessional lees ik in doorkijkjes als hieronder ook, hoe belangrijk het is om vooral niet alleen aandacht te besteden aan wat mensen graag willen...
Laten we als archieven niet in die valkuil vallen.

Inkomsten versus informatieverrijking: het echte kapitaal

2008-06-19T23:47:00.012+02:00

Er gaan steeds vaker stemmen op om bepaalde diensten die archiefinstellingen leveren niet meer gratis te laten zijn.

Het gaat daarbij met name om het aanbieden van digitale beelden van b.v. akten van de burgerlijke stand. De redenatie is vaak dat het niet de plicht is van archiefinstellingen om die scans gratis en voor niets bij de gebruikers thuis te bezorgen. Daar komt dan nog bij dat de inkomsten die hierdoor binnen komen gebruikt kunnen worden om het aantal digitale beelden uit te breiden.

Klinkt als een plausibel verhaal.

Ik erken dat het financieren om bronnen te digitaliseren niet eenvoudig is. Het vereist de nodige inzet om voldoende gelden te vinden of los te krijgen. Om onze service blijvend te verbeteren is een toename van digitale bronnen noodzakelijk. Dat vergroot de beschikbaarheid van bronnen voor onderzoekers en zij kunnen uitgebreide bronnenonderzoeken thuis doen, op tijdstippen dat het gelegen komt. De onderzoeker heeft geen last meer van beperkte openingstijden, reistijden en ander ongemak dat niet bijdraagt tot een goed en volledig onderzoek.

Desalniettemin is het niet goed om geld te vragen voor het raadpegen van deze digitale rijkdom.
Voor archiefinstellingen is het namelijk van belang dat het bronnenmateriaal beter ontsloten (toegankelijk) wordt. De archiefinstellingen beschikken daarvoor in de meeste gevallen niet over voldoende personeel om dat op grote schaal aan te pakken.

Om bronmateriaal beter toegankelijk te maken, of dat nou in de vorm van taggen, naamindexen of regesten is, kunnen we de gebruikers van dat bronmateriaal inzetten. De meeste archiefinstellingen zijn al jarenlang afhankelijk van behoorlijke groepen vrijwilligers die b.v. de akten van de burgerlijke stand in databases beter toegankelijk maken. Dagelijks maken duizenden mensen gebruik van deze naamindexen.

Als archiefinstelling zijn we er bij gebaat dat de gebruikers van onze digitale bronnen meehelpen om die bronnen beter toegankelijk te maken. Dat zal dan ook een belangrijke taak worden voor de medewerkers van archiefdiensten: "verleid" de gebruiker om zijn kennis in te zetten bij het beter ontsluiten van je archiefcollecties.
Voor ons is de uitdaging om systemen te ontwerpen waarbij de gebruiker meerwaarde heeft door dat te doen.
- Geef een overzicht wat de onderzoeker al gezien heeft, welke bronnen, welke akten, welke foto's.
- Maak het mogelijk om in je databases records te verbinden door middel van links. B.v. de geboorteakten van een persoon verbinden met zijn huwelijksakte(n) en overlijdensakten, de geboorteakten van zijn kinderen, de vergunningaanvraag voor de bouw van zijn huis, foto's van dat pand, het gezin, de personen, de werkplek, de bekeuring, de vermelding in de krant.

Door deze context toe te voegen aan bronnen verrijken we onze archiefcollecties. Door onze services nog verder (gratis) uit te breiden kunnen we dergelijke gebruikers/onderzoekers voor langere tijd binden aan de archiefinstelling.

Bovendien moeten we als archivarissen erkennen dat menig onderzoeker meer kennis heeft over de inhoud van bepaalde bronnen dan wij ooit zullen hebben. Het is bijna een plicht om die kennis op de een of andere manier te mobiliseren, vast te leggen.
Geld vragen aan mensen die we hard nodig hebben om onze goudmijn aan informatie beter , in context en uitgebreider toegankelijk te maken is niet slim. We moeten faciliteiten bieden die hen verleiden om de informatie in onze databases te verrijken waardoor anderen daar weer dankbaar op verder kunnen borduren.

Bijkomend voordeel: het vastleggen van kennis over bronnen, archiefcollecties en wat dies meer zij, die nu in de hoofden van medewerkers zit. Kennis die ze in de uitoefening van hun werk hebben opgedaan en die telkens weer verloren gaat als dergelijke medewerkers om wat voor reden dan ook de dienst verlaten. Dat is een probleem waar elke archiefdienst (elke organisatie whatsoever) mee te maken heeft.

Het verrijken van de kennis over onze archieven en collecties, stukken met elkaar in verband brengen, context geven aan informatie, dat is het kapitaal dat we als archiefinstellingen door het digitaliseren van bronnen opbouwen.

Het Archief als (digitale) kijkdoos

2008-06-08T15:14:00.011+02:00

Afgelopen dinsdag en woensdag (3 en 4 juni) was er het Symposium "In Perspectief" van KVAN (Koninklijke Vereniging van Archivarissen in Nederland). Plaats delict: Het Utrechts Archief (HUA).
Ik wil het nu niet over de inhoud van het symposium hebben, maar wel over de plaats van handeling. Het Utrechts Archief is bezig met de inrichting van een publiekslokatie in de binnenstad van Utrecht aan de Hamburgerstraat. De oude lokatie van het voormalige Rijksarchief en Gemeentearchief (al weer enige tijd geleden met de nodige moeite gefuseerd tot HUA) blijft in gebruik als depot en studiezaal voor originele archiefstukken. Ik wil het ook niet hebben over de onpraktische fysieke afstand tussen "studiezaal kopiën" en "studiezaal originelen".

Spectaculair onderdeel van het symposium was een rondleiding in het gerenoveerde gerechtsgebouw waar HUA zijn etalage heeft. Het complex is gebouwd op de resten van de middeleeuwse Paulusabdij en in die resten, die nog redelijk ongerept aanwezig zijn, is een bezienswaardige educatieve tour uitgezet. De ambiance straalt historie uit, de ruwe stenen, ongelijk en tegelijk robuust, gecombineerd met de nieuwste snufjes uit de technologie.

Insteek: het verleiden van de bezoeker om op zoek te gaan naar zijn of haar verleden in HUA. Op de begane grond is dat gedaan door de bezoeker op vernuftige (digitale) wijze deel te laten uitmaken van presentaties in een ruimte die de huiselijkheid van hier, de Arabische wereld en een treincoupé verbeeldt. Het was nog niet af, maar we kregen er een goede indruk van.

Een verdieping lager begon wat mij betreft het echte spektakel. In de gewelven van de Paulusabdij waren diverse ruimtes ingericht met vitrines voor de welbekende "topstukken" die met behulp van "talking heads" meer inhoud krijgen. Een aantal schermen verderop bieden de mogelijkheid om met dezelfde "talking heads" verschillende gebeurtenissen uit de geschiedenis van Utrecht (stad en provincie) te bekijken /bestuderen, gelardeerd met beelden van orginele stukken of objecten en ondersteuning met teksten. Het zag er prachtig uit, niet alleen de consoles, maar ook de presentatie via de schermen, de interface, de beelden etc.

De volgende ruimte was zo mogelijk nog spectaculairder. Hele grote touchscreens, in een ruimte met wanden waarin archiefdozen, banden e.d. het idee van een depot of een studiezaal gaven, boden de bezoeker de mogelijkheid om in enkele digitale mogelijkheden te grasduinen en persoonlijke dossiers te maken die later geprint konden worden. Heel indrukwekkend, en opnieuw werkte het al en goed!

Daarna volgde nog een ruimte waarin een film te zien was. Het idee erachter: de provincie bekijken vanaf het water. In de huidige versie voer de boot op de Vecht en op gezette plaatsen kon je door middel van een knop "uitstappen" en kennis nemen via dezelfde interface van Bella van Zuylen en haar woning, interieur, archiefstukken afbeeldingen e.d. Leuk bedacht.

Niks mis mee op het eerste gezicht.

Toch ben ik huiverig voor dit soort ontwikkelingen. Het Stadsarchief Amsterdam heeft al eerder gekozen om deels als een (digitale) kijkdoos door het leven te gaan.
Dat trekt bezoekers, je spreekt veel mensen aan op een manier die ze prettig, herkenbaar vinden. Allemaal waar.

Maar.

Mocht je door de presentatie en rondleiding bij HUA in de verleiding zijn gebracht om een onderzoek te starten, dan wacht je een hele grote deceptie. De vele 100.000den euro's die zijn gestoken in de "verleiding", zijn vanzelfsprekend niet besteed aan "het onderzoek".
Eenmaal aangekomen in de studiezaal aan de Hamburgerstraat word je teruggeworpen op een (ik moet het helaas zeggen) sfeerloze ruimte met readers, tafels, stoelen, beeldschermen, boekenkasten, microfiches (in zwart-wit) enzovoort. De bling-bling van de "verleiding" is er in geen velden of wegen te bekennen.

Ik ben benieuwd of dat tot een (sterke) groei van onderzoekers gaat leiden.

Voor mij is en blijft een archief een plaats waar je onderzoek doet. En dat onderzoek kost in de meeste gevallen tijd. Dat onderzoek is in de meeste gevallen niet of nauwelijks geautomatiseerd, gedigitaliseerd of anderzins userfriendly ingericht.
Maar het is wel spannend, intrigerend, fascinerend. Uit (een overvloed aan) informatie het antwoord op je vraag destilleren. Archiefstukken lezen die misschien alleen door de opsteller er van, een archivaris en jij als onderzoeker zijn gezien.
Dat is aanmerkelijk meer beleving dan de 100.000ste bezoeker te zijn van de presentatie van een topstuk.

Ik weet dat door mijn benadering de studiezalen van archieven niet vol gaan lopen. Is dat erg? Is het erg om iets bijzonders te bieden in plaats van weer een megahit?
Zijn er niet veel mensen op zoek naar dat bijzondere in plaats van het massale?

Laten we als archieven bijzonder blijven. Niet om elitair te zijn, niet om onderscheid naar personen, status of ras te maken, niet om mensen buiten de deur te houden. Maar om het bijzondere van een archiefbezoek te "verkopen".

Archiefbezoekers zijn producenten en geen consumenten.

Statenbijbel en web 2.0

2008-05-31T15:11:00.005+02:00

In het juninummer van Onze Taal staat een prachtig relaas over het project om de Statenbijbel van 1637 in digitale vorm ter beschikking te krijgen. De scans van diverse bijbels uit de 15de, 16de en 17de eeuw zijn te online te vinden. Geweldig! Nu is ook de tekst beschikbaar gekomen.
Het project is een initiatief van Nicoline van der Sijs die op een wervingsactie in juni 2007 maar liefst 300 reacties kreeg. Uiteindelijk hebben er 135 mensen meegewerkt om de ruim 1400 gedrukte bladzijden te transcriberen.

Wat dit project me vooral leert: vragen staat vrij. Je kunt natuurlijk een web 2.0 toepassing maken en openstellen voor publiek. Simpel als wat. Maar misschien is het beter om een groep aan je te binden die een dergelijke functionaliteit gaat testen, benutten en vullen.
Dat klinkt als een open deur.
Dit project toont (opnieuw) aan dat er voor veel initiatieven enthousiaste mensen te vinden zijn die er hun tijd, kunde en kennis in willen steken.

Als geïnteresseerde in taalgebruik en lezer van vele (ambtelijke) teksten uit de 17de en 16de eeuw heeft dit project ook betekenis. Het digitaliseren van deze teksten (het project is omvangrijker) bouwt een fenomenale database op van woorden, uitdrukkingen e.d. uit het verleden van de Nederlandse taal.

Hoe mooi zou het zijn als we in de toekomst, als archieven in toenemende mate bronnen gaan digitaliseren in beeld, maar zeker ook in woord, op de een of andere manier een bijdrage zouden leveren aan deze woordendatabase die is ontstaan.

Verbinden.

Een nieuwe widget

2008-04-15T11:15:00.006+02:00

Vandaag de ultieme test: doet de nieuwe widget in BeeldOnline het? Mooie feature om foto's zelf tot een album samen te voegen en dan één ervan te tonen op je website, blog of wat dan ook. Klik op de foto en je komt in het album (je eigen selectie) binnen onze beeldbank BeeldOnline.

Nu eens kijken of de link werkt...

(Een fotoverzameling van mijn familie)

Heel mooi!
Het werkt nog niet helemaal vlekkeloos, maar het werkt wel! Probleem: als het formaat van de foto wijzigt, loopt die over mijn tekst heen...
Ik kan het album blijven uitbreiden als ik nieuwe foto's ontdek die ik wil toevoegen... en andere albums maken natuurlijk!

Dit experiment is in ieder geval geslaagd!

Erfgoedgenetica

2008-03-27T14:05:00.008+01:00

Een boek van december 2007, gebaseerd op onderzoek uit 2003...

Hoe moet ik dat op waarde schatten? Zeker als het onderwerp over het internetgebruik gaat. Dat is namelijk nogal explosief toegenomen in die 4 jaar tussen onderzoek en publicatie, zowel de hoeveelheid data als het aantal mensen dat internet gebruikt en de intensiteit van hun gebruik.

Opmerkelijke regel in dit boek:

De nieuwsgierigheid wordt door de deelnemers gezien als wat in hen zit en is ontplooid, niet als iets wat is aangeleerd.

Dat leest als een maakbaar!

Sommigen van ons zijn behept met een stukje DNA dat ons nieuwsgierig maakt naar het verleden, cultuur, erfgoed in brede zin! Ik zie hier kansen voor onze bedrijfstak.

Als we er namelijk in slagen om dat stukje DNA te identificeren, vervolgens te isoleren en het bij geboorte in ieder mens toevoegen, dan gaat de culturele sector een zekere en glorieuze toekomst tegemoet. Er is vast een subsidiepot te vinden die dergelijk fundamenteel onderzoek steunt.

Ik vermoed dat het localiseren geen grote problemen oplevert, want het erfgoedgen moet heel herkenbaar zijn.

Toekomstmuziek.

Terug naar het heden. Hetzelfde onderzoek zegt wel wat meer over hoe de toekomst eruit gaat zien. De oudere erfgoedliefhebber vertrouwt nog steeds voor een belangrijk deel op de gedrukte naslagwerken en opmerkelijk: Zo wordt voor officiële doeleinden vaak gedrukte literatuur gebruikt. Alsof je daarmee altijd up to date bent!

De oudere nieuwsgierigaards gaan ook vaker een archief of bibliotheek bezoeken.

De jongere onderzoekers en de hoger opgeleide onderzoekers laten het steeds vaker bij de die ze op internet vinden. Misschien omdat ze beter ontwikkelde vaardigheden hebben om te zoeken op het internet. Voor archieven ligt hier weer een kans. Veel van onze informatie leent zich bij uitstek om online aangeboden te worden.

Wat zorgen blijft baren (en hier komt de oudere internetgebruiker in mij om de hoek kijken) is de waarde van de aangeboden informatie. Hoe leren we internetgebruikers om kritisch te blijven en niet klakkeloos alles over te nemen wat online staat?!

(Hetzelfde geldt trouwens voor gedrukte media. Een oud, gevleugeld gezegde luidt dan ook: De krant brengt de leugen in het land.)

Misschien ligt hier wel één van de grootste uitdagingen voor onderwijs en de informatieprofessionals.

Om met Scroobius Pip te praten: Thou shalt think for yourselves!

Frank Huysmans en Jos de Haan:
Het bereik van het verleden – ontwikkelingen in de belangstelling voor cultureel erfgoed (SCP, december 2007)

Downloaden als pdf

Digitaal netwerken - het nieuwe persoonlijke archief

2008-03-16T12:58:00.007+01:00

In de NRC van vorige week zaterdag stond een artikel met als titel "Computers in de les 2.0". De eerste regels: Het onderwijs moet aansluiten bij de wereld van hyves en msn. Of juist niet?
Interessant onderwerp dat in dit artikel in het voordeel van de nieuwe digitale realiteit uitpakt.

Voor archieven is dit onderwerp minstens zo interessant en belangrijk. Ik hoorde deze week op de radio dat het zgn. "Old boys network" is ontstaan in de jaren '60. Toen was het met name voorbehouden aan de studenten op de universiteiten of hogescholen. In archieven kun je dergelijke netwerken terugvinden in de gevoerde correspondentie, de felicitatiekaarten bij geboorten, jubilea e.d.

In deze tijd ligt dat echter helemaal anders. De aankomende "Old Boys" netwerken, behalve in de kroeg, voornamelijk digitaal. Dat begint met de vriendenlijst in MSN, en/of de contacten via Hyves, via professionele netwerken als LinkedIn tot fora, blogs, communities en andere digitale platforms, b.v. de foto's op Flickr of andere digitale online fotoalbums.
Daar leggen ze contacten en onderhouden ze. Daar plaatsen ze hun hersenspinsels, gedachten, ideeën en foto's. Het nieuwe persoonlijke archief. Vaak niet op één plaats, maar op meerdere plaatsen.
Mijn zoon bv., heeft met zijn vriendenclub van de middelbare school een eigen forum waar ze hun activiteiten plannen en elkaar op de hoogte houden van wat er in hun leven gebeurd. Bellen is zo old school :-). Zijn gamesnetwork is weer van een andere orde.

Leuke uitdaging voor archiefdiensten en informatieprofessionals om daar zicht op te krijgen en te houden en toegankelijk te krijgen én te houden!
Ik neem aan dat het Nationaal Archief zich al intensief bezig houdt met het vastleggen van de hyvespagina's van alle politici. En dat zijn er inmiddels behoorlijk wat! En wat te denken van het bijhouden van hun blogs op diverse websites. Neem b.v. Jan Marijnissen. Politiek, maar ook digitaal een actief baasje!

De mobiele revolutie die aanstaande is biedt weer hele nieuwe "uitdagingen".
Het digitale persoonlijke archief moet een aandachtsveld worden voor archiefdiensten.

Archivarissenmobiliteit

2008-02-18T16:19:00.005+01:00

Vandaag kreeg ik het beleidsplan van BRAIN onder ogen. Dat is getiteld: De bindende kracht van BRAIN.

Daar stonden enkele hele interessante regels in over arbeidsmobiliteit in de archiefsector en de visie van BRAIN daarop. Die wil ik jullie niet onthouden.

De arbeidsmobiliteit in onze branche is laag. Dat is niet goed voor onze werknemers, en ook niet voor onze instellingen. De branche staat bol van de dynamiek. Om daar ten volle de vruchten van te kunnen plukken, is frisheid nodig, innovatieve kracht, creativiteit, kennis van nieuwe ontwikkelingen. Het zou goed zijn als het voor onze werknemers makkelijker en aantrekkelijker werd om bij elkaar in de keuken te kijken, om te leren, om nieuwe ervaringen op te doen.

Dat zijn woorden naar mijn hart. Delen van kennis alleen is niet voldoende, het delen van talent is minstens zo noodzakelijk. Voor het talent is dat ook interessant. Je krijgt veel meer ervaring door op verschillende plaatsen te werken en de andere instellingen profiteren daar van!

Als organisatie raak je op deze manier geen talent kwijt en wordt je er uiteindelijk zelf ook weer beter van. Leren van elkaar en niet elkaars vliegen afvangen.

Ik zie alleen maar winnaars!

Over de nadelen van het jobhoppen heb ik elders ook wat geschreven.

Wie pakt de handschoen op?

2008-01-22T14:06:00.000+01:00

Drie opvallende berichten in relatie tot web 2.0 toepassingen en archieven cq archivarissen / informatieprofessionals.

Het eerste behelst de aanwezigheid van de Library of Congres op Flickr. Het LoC heeft daar ruim 3100 foto’s geplaatst binnen het project The Commons van Flickr. Binnen 24 uur hadden de bezoekers van Flickr 4000 unieke tags toegekend aan deze foto’s en 500 reacties op de inhoud. Op deze manier zijn deze foto’s veel beter te vinden. Het bijzondere van deze manier van werken is dat de bezoekers van Flickr niet de standaard trefwoordenlijsten en thesauri gebruiken die we in de bibliotheek en archiefwereld gewend zijn, maar “gewone” zoekwoorden, kenmerken die we allemaal gebruiken. :-)

Zie ook de post van Edwin van Mijnsbergen
http://zbdigitaal.blogspot.com/2008/01/fotos-library-of-congress-op-flickr-een.html

De andere twee berichten hebben betrekking op Wikipedia.
Op de website Informatieprofessional las ik:
Gisteren riep Jimmy Wales, de oprichter van Wikipedia, bibliothecarissen op om mee te werken aan het naslagwerk en de kwaliteit ervan te verbeteren. "Het is de taak van de bibliothecaris om de zwakheden en de kracht van informatie te belichten", zei Wales in Information World Review. Wales verwijt bibliotheken dat ze geen bijdrage leveren aan de kwaliteitsverbetering van Wikipedia. Hij vindt dat informatieprofessionals zich moeten aansluiten bij de Wikipedia Academies, groeperingen die lesgeven over wiki's, schrijven en redigeren. Het is de bedoeling dat deze academies, die al bestaan in Duitsland en Zuid-Afrika, betere Wikipedia-medewerkers opleidt.

Een buitengewoon inspirerende gedachte! Waarom blijven we onze eigen databases vullen terwijl er al veelgebruikte websites bestaan waar we onze informatie kwijt kunnen?
Helaas blijkt dat ook niet altijd even moeiteloos te gaan. Dat ondervond Christian van de Ven toen hij met hetzelfde idee naar de Nederlandse Wikipedia ging om daar zijn steentje bij te dragen.
Lees daarover op zijn weblog:
http://digitalearchivaris.blogspot.com/search/label/Wikipedia

In een andere post bij Edwin roept Wikipedia mensen op om videomateriaal toe te voegen aan bestaande artikelen in hun online encyclopedie.

De nieuwe online media blijven innoveren en timmeren flink aan de weg waarbij ze ook het belang van bestaande kennis bij ons, informatieprofessionals, proberen aan te boren.

De vraag is nu alleen: pakken wij die handschoen op?

Paleografie en een talenkaart

2008-01-10T10:43:00.000+01:00

Wij zijn bezig ons voor te bereiden op een cursus paleografie die we komend najaar gaan geven. Voor een deel gebruiken we het materiaal van onze voorganger maar we willen natuurlijk ook een persoonlijke inbreng hebben.

Vandaag kwam ik toevallig via de rss-feed van de website van Onze Taal terecht bij een kaart met daarop de talen die in Europa gesproken werden in 1730. Nou ja, de kaart is uitgegeven in 1730. Heel aardig om de beginregels van het Onze Vader in de verschillende talen te lezen. Vele talen die niet meer bestaan zijn terug te vinden. Het is een genealogie van oude talen.

Leuke oefening om verschillende schriften / lettertypen te lezen.

Deze kaart is te vinden op het weblog Stangemaps. Dat weblog bevat een collectie hele merkwaardige kaarten. Heel leuk om je te vermaken als je eens een lollig uurtje wilt hebben!

E-communicatierechten

2007-12-10T11:27:00.000+01:00

Leuke post van Sanne Roemen op het weblog lifehacking.nl. Zij las het op de website van Joe Robinson, "work-life coach" van beroep. Het zijn de E-communicatierechten van de mens. Als weblogger en RSS-feed-slurper, in het bezit van meerdere e-mailboxen én een mobiele telefoon heel herkenbaar. Hoe krijg ik orde in de tomeloze stroom informatie die ik tot mijn beschikking heb! Hoe houd ik het in hemelsnaam beheersbaar...
Voor archivarissen altijd een interessante vraag!

Of de artikelen allemaal even praktisch of wenselijk zijn, daar gaat het nu even niet om. Ik denk dat het onder controle houden van je leven altijd een belangrijk punt is, dus ook dit aspect dat knap vervelend en dominant aanwezig kan zijn.

Deze 10 artikelen kunnen daarbij een leidraad zijn. Ik volg hier de vertaling van lifehacking.nl:

Daarom hier, vrij vertaald, de 10 punten uit The E-Tool Bill of Rights:

Artikel 1: E-mail die langer is dan twee paragrafen wordt niet verstuurd. In plaats daarvan besparen we tijd door de telefoon te pakken.
Artikel 2: elke Blackberry moet een 12-stappen counseling programma bevatten.
Artikel 3: mensen die overweldigd worden door hun inbox, halen hun berichten op vooraf vastgestelde tijdstippen binnen om aandachts-tekort te voorkomen.
Artikel 4: men wordt geacht de urgentie van een bericht in te schatten alvorens erop te reageren.
Artikel 5: het is niet toegestaan om e-mail ‘draadjes’ van een kilometer, hele boekwerken of flauwe kettingmail grappen te versturen.
Artikel 6: bedrijven hanteren gedragscodes voor het uitsturen van E-mail alsof het om de uitstoot van CO2 gaat.
Artikel 7: alle apparaten voor elektronische communicatie worden ingenomen of thuis achtergelaten alvorens op vakantie te gaan.
Artikel 8: Je mag niet uitgaan van de vooronderstelling dan iemand onbeperkt digitaal bereikbaar is, simpelweg omdat de instrumenten beschikbaar zijn. Berichtenmanagement is verplicht. (dit is mijn vertaling)
Artikel 9: het is toegestaan om auto-responders te gebruiken voor het blokkeren van ‘focus-zones’ voor optimale productiviteit.
Artikel 10: E-contact vrije zones / dagen worden afgesproken om de prestaties te verhogen en innovaties te stimuleren.

Kijk hier voor het origineel in het Engels.

Optische tekenherkenning voor oude teksten - IMPACT

2007-12-07T10:20:00.000+01:00

In 2008 start een nieuw project, waarin o.a. de Koninklijke Bibliotheek deelneemt, dat de techniek wil ontwikkelen waarmee drukwerken van voor 1850 d.m.v. OCR (optical character recognition) doorzoekbaar kunnen worden.
Het digitaliseren van boeken en handschriften is inmiddels behoorlijk gemeengoed, maar met name de oudere drukwerken blijken voor de huidige OCR-software een te groot probleem. Het foutpercentage is veel te hoog.

Om handschriften met behulp van OCR-software doorzoekbaar te maken is nog een stap verder. Deze techniek is onderwerp van onderzoek. Diverse postbedrijven werken al op grote schaal met deze techniek, maar daarbij gaat het om relatief eenvoudige acties van voornamelijk gestandaardiseerde input. Postcode en huisnummer is al voldoende om een brief op de juiste plaats te krijgen.
Google houdt zich bezig met het digitaliseren en vervolgens OCR-ren van oude Indiase handschriften in het Sanskriet en Kannada door hun product ORCopus.
Voor archieven zou de doorontwikkeling van dit soort technieken een zegen zijn. Pas dan kunnen kilometers archief op eenvoudige wijze ontsloten worden. Tot die tijd blijft dat arbeidsintensief werk voor specialisten.

Kaarten van Europa van elke eeuw sinds het jaar 0

2007-11-25T23:41:00.000+01:00

Daar struikel ik over een website met een hele handige serie kaarten. Een kaart van Europa in elke eeuw sinds het jaar nul! Zoiets had ik vroeger bij mijn studie aan de Lerarenopleiding heel erg handig gevonden. Nu is er zoiets. Er zijn kaarten van heel Europa maar ook in 4 delen, Noord-West, Noord-Oost, Zuid-West en, jazeker, Zuid-Oost (zie hiernaast).
De kaarten tonen alleen de politieke geschiedenis, m.a.w. er staan grenzen op. Van landen die al lang verdwenen zijn, maar ook van landen die er al eeuwen zijn en pas recentelijk weer een zelfstandige status hebben gekregen na een harde strijd zoals Bosnië-Herzegovina. De Balkan is zowiezo een hele interessante regio om op deze manier door de eeuwen heen te bekijken.

Via de handige interface kun je dwars door de hele geschiedenis klikken. De kaarten zijn gratis te downloaden en te gebruiken voor niet-commerciële instellingen en dat is natuurlijk heel erg web 2.0. Zo hoort informatie te zijn, overzichtelijk en gratis.

Euratlas is een aanwinst voor het internet! (niet dat het nieuw is, het bestaat al sinds 2003...)

Handig!

2007-11-14T11:16:00.000+01:00

Een collega maakt me attent op de website van de International Civic Heraldry site.

Op deze site zijn de gemeentewapens van over de hele wereld te vinden. Ik heb zelf enkele steekproeven gedaan, die inderdaad allemaal klopte. Zo is het plaatje links, inderdaad het gemeentewapen van de gemeente Heers.

Aandacht voor charters

2007-11-13T22:33:00.000+01:00

Steeds meer archiefdiensten in Nederland steken energie en middelen in het digitaal toegankelijk maken van toegangen op de zgn. persoonsgebonden informatie (akten van de burgerlijke stand, doop-, trouw- en begraafboeken e.d.). In toenemende mate volstaan ze niet met een persoonsnamenindex maar voegen ze ook de gedigitaliseerde bron daar aan toe.

De goedkope dataopslag en de sterke toename van het aantal mensen met een breedbandverbinding maken het mogelijk grotere bestanden via de webservers aan te bieden. Een ware digitaliseringsgolf lijkt het gevolg. Allerlei unieke handschriften zijn inmiddels online te raadplegen zoals het Gruuthuuse handschrift en het psalter van Utrecht. En dan zwijg ik over het offensief van Google waar hele bibliotheken onder de scanner terecht komen.

De Groninger Archieven het het Drents archief zijn al enkele jaren bezig om hun chartercollectie op een fraaie wijze online beschikbaar te stellen via de website http://www.cartago.nl/.

In dat kader is er nog een mooi project in België bezig. Het abdijarchief van Zonnebeke is voor de eerste wereldoorlog terecht gekomen in het Grootseminarie te Brugge. Daardoor heeft het als een van de weinige archieven de eerste wereldoorlog ongeschonden overleefd en is een belangrijke bron geworden voor de geschiedenis.

Het succesvolle digitaliseringsproject heeft deze rijke bron voor een groot deel toegankelijk gemaakt en gedigitaliseerd online ter beschikking gesteld.

Tijd voor meer van dergelijke initiatieven!

Handig!

2007-11-01T09:23:00.000+01:00

Waarschijnlijk doe jij het ook wel eens! Jezelf of vrienden/kenissen/familie.. googelen om te kijken waar jij of die ander voorkomt op internet. Vaak vind je niet zo heel veel spannends. Als dat het geval is, moet je toch eens even wieowie proberen. Ik was namelijk erg verbaasd dat ik de ingescande overlijdensadvertentie van mijn oma vond, was mij via Google niet gelukt.

Groene archieven

2007-10-15T20:15:00.000+02:00

Zojuist een interessante bijdrage gelezen op livre.nl van de hand van Geert-Jan van Bussel getiteld: 'Digitale opslag lijkt goedkoop, maar is het niet'.
Wij zijn op dit moment bezig om onze ICT-infrastructuur aan te besteden vandaar dat deze titel mijn aandacht trok.
Hij heeft gelijk!
Prijsoverwegingen zijn weliswaar belangrijk, maar milieuoverwegingen spelen geen enkele rol bij het maken van keuzes op het gebied van ICT. Er bestaat een sterke tendens om te denken dat het vernietigen van (toekomstige) digitale archiefbestanden eigenlijk niet meer nodig is, omdat de opslagcapaciteit van harde schijven alsmaar groter wordt en bovendien steeds goedkoper!
Maar het in stand houden van die servers met hun harde schijven legt wel een steeds groter beslag op de energieproduktie. Google bouwt zijn nieuwe datacenter vlak naast een waterkrachtcentrale ergens in the Dalles, Oregon omdat de energieprijs daar beduidend lager is vanwege de te verwaarlozen transportkosten. Al die servers waarmee Google ons van dienst is slurpen heel wat Kwh weg.
Van Bussel betoogt dan ook dat er op het gebied van ICT nog heel veel te winnen is door slim te kiezen voor oplossingen die veel minder energie kosten. D.w.z. aandacht schenken aan het zgn. green computing.
Dat is belangrijk binnen je eigen werkomgeving, maar ook van belang voor de serviceproviders die jouw opslagcapaciteit leveren. Het aardigste in het verhaal blijft voor mij als archivaris het belang van weggooien, vernietiging van bestanden die van geen belang meer zijn. Kennen we niet allemaal de harde schijf op onze computer die vol staat met een heleboel bestanden waarvan we vaak niet meer weten wat er in zit, applicaties die we eens geprobeerd hebben, maar nooit meer gebruiken etc.
En we weten ook dat een volle harde schijf de performance van de pc of laptop ernstig aantast. Kortom, er zijn al een heleboel praktische redenen om slim om te gaan met opslag van documenten en bestanden. Maar het is ook nog eens kostenbesparend en milieuvriendelijk!

Verplicht leesvoer lijkt me.

Vruchtbaar archief

2007-09-29T08:34:00.000+02:00

In de National Archives in London werden onlangs in een leren portefeuille zaden teruggevonden die de Nederlandse koopman Jan Teerlink had meegenomen van zijn reis uit Afrika in het begin van de negentiende eeuw. Zijn schip werd door de Britse marine veroverd waardoor de portefeuille in handen kwam van de Britten. De portefeuille werd echter onlangs ontdekt door een opmerkzame bezoeker van het National Archives. Het archief schonk enkele van de zaadjes aan Kew Gardens. Daar hadden ze niet veel hoop op enig resultaat maar uiteindelijk zijn ze erin geslaagd om 3 van de 32 plantensoorten weer tot leven te wekken.

Bron: Overleving in National Geographic, juli 2007, p. 20.

Het New Netherland Project van het New Netherland Institute

2007-09-27T20:54:00.000+02:00

Deze keer over archieven in het buitenland. Nederlandstalige archieven wel te verstaan.
We weten nog uit de lessen Vaderlandsche geschiedenis dat de Nederlanders in de Nieuwe Wereld aan de overkant van de Atlantische oceaan al vroeg aan de slag gingen. Het waren de Nederlanders die in het eerste kwart van de 17de eeuw een nederzetting begonnen en wat later het eiland Manhattan kochten van de Indianenstammen die daar toen woonden. Die nederzetting heet nu New York.

Die Nederlandse aanwezigheid, die tot 1674 duurde, toen we na een verloren oorlog min of meer gedwongen werden om deze kolonie te ruilen tegen wat nu Suriname is, heeft natuurlijk archieven achtergelaten die bewaard zijn gebleven. Die archieven bevinden zich nog steeds op Amerikaanse bodem en een groep mensen is er vanaf 1974 mee bezig om deze te ontsluiten, transcriberen en vertalen en zo ter beschikking te stellen voor wetenschappelijk onderzoek. Dat project heet het New Netherlands Project.

De fondsen voor dit project tracht het New Netherlands Institute sinds 1986 bij elkaar te krijgen. Blijkbaar lukt dat goed, want volgens de website is nu zo'n 65% van de documenten toegankelijk voor onderzoek.
Wat dan weer jammer is: op de website zie je niets terug van deze documenten!
Het Institute geeft wel publicaties uit en bevordert het onderzoek in deze bronnen om tot publicaties en lesmethoden e.d. te komen.

Het lijkt me belangrijk dat dit stukje overzees erfgoed ook ter kennis komt van de Nederlanders die geïnteresseerd zijn in dat specifieke deel van onze rijke koloniale geschiedenis.
Of het ook belangrijke informatie bevat over de bewoners, en dus de emigranten vanuit Nederland (voor b.v. genealogen), dat wordt me op de website niet duidelijk.

Je kunt beginnen op de website: New Netherland Project

Informatie 2007

2007-09-16T23:05:00.000+02:00

Op 13 en 14 september was er in de Universiteit van Gent de conferentie Informatie 2007.
Het begon met een wervelende keynotespreker, Peter Hinssen, die op vlotte, humoristische en scherpe wijze de zaal uitlegde wat er allemaal aan de hand is op het internet en dan met name alles omtrent web 2.0. Een kolfje naar mijn hand, een inspirerende rondgang van verleden naar heden en terug. Een beeld van wat ons te wachten staat in de nabije toekomst als al deze ontwikkelingen nog een stapje verder gaan.
Na deze inleiding die inmiddels ook als podcast te horen is op de website van Informatie 2007, waren er nog meer kleine pareltjes. Ik wil er twee noemen.

Eva Simon, docente aan de bibliotheek opleiding in België en actief blogger, sprak over bibliotheek 2.0. Ze liet een mooie opsomming zien van wat er binnen het Vlaamse bibliotheekwezen aan inspanningen zijn op het gebied van web 2.0. Haar kernwoorden waren interactie en participatie. En de voorwaarde om dat een succes te laten zijn is een autoriteitsverschuiving: De huidige specialisten zullen zich open moeten stellen voor de inbreng van derden.
Ze liet de toehoorders ook de ruimte om zich gedachten te vormen en bleef kritisch ten aanzien van web 2.0. Dat is ook iets om in de gaten te houden.
Meer over haar: http://www.commissaresse.be/

Op de tweede dag was er een voordracht over het buitengewoon interessante project Variazione vanuit het Koninklijk Conservatorium Brussel door Veerle van Bouchaute. In dit project is men op zoek naar collaboratief beheer van Europees muzikaal erfgoed met gebruik van de nieuwste webapplicaties. Een manier om muziek te ontsluiten via metadata tagging. Het taggen gebeurt deels automatisch en deels handmatig door de deelnemers. Het is een mix van structuur en autonomie van de gebruikers. Er worden diverse web 2.0 toepassingen gebruikt in dit project zoals een wiki, een forum en het opbouwen van een community. Het gaat dus om de zogenaamde verrijking (enrichment) van de content door experts en gebruikers. Ik hoorde een nieuwe term, namelijk de Content Assurance Manager. Ik ben heel benieuwd of die mix van vrijheid, regels en (expert)controle gaat werken. De databank die zo ontstaat bevat dan uiteindelijk teksten, audio en video. De partners bestaan uit een internationaal gezelschap uit o.a. Spanje, Italië, Litouwen en België. Het is ook de bedoeling dat studenten hun versies van uitvoeringen van werken er aan toe kunnen voegen.
Het lijkt me een heel leuk en interessant project, iets om te volgen van een afstand. Het project loopt af in februari 2009.
Meer over dit project: http://www.variazioniproject.org/c/portal/layout?p_l_id=PUB.1001.1

Meer informatie achteraf over Informatie 2007, waaronder enkele podcasts, op: http://www.vvbad.be/informatie2007

Archief 2.0

2007-07-20T16:42:00.000+02:00

Sinds juni bestaat er een community op internet die zich bezig wil gaan houden met web 2.0 toepassingen bij Nederlandse en Vlaamse archieven. Het is nog maar een kleine groep deelnemers en de activiteit is dientengevolge nog beperkt, maar het is goed als mensen met dezelfde gedachten zich kunnen vinden op één virtuele plek. Deze community verzamelt o.a. links met relevante onderwerpen, toepasselijke documenten, feeds van diverse website (waaronder dit blog), een kalender met congressen, workshops, studiedagen e.d.
De hoeveelheid informatie die op ons afkomt is ontzagwekkend en doordat verschillende mensen het kaf van het koren scheiden blijft er een gefilterd restant over. Dat is makkelijker te behappen. Alleen daarom al heeft het zin alles centraal te verzamelen.

Iedereen die archieven en hun presentatie op internet een warm hart toedraagt en daar ook een bijdrage aan wil leveren moet zich bij deze community aanmelden. We hebben dan ook vanaf vandaag een badger van de Archief 2.0 community op dit blog!

Zegt het voort!

25 websites waar Amerikanen niet zonder kunnen

2007-07-12T15:05:00.000+02:00

Time Magazine heeft een lijstje gemaakt van 25 websites waar Amerikanen niet meer zonder kunnen leven. Niemand zal raar opkijken als op dit lijstje namen staan als Google, Yahoo, Delicious, Flickr... Wat mij wel opviel is dat er geen enkel museum, archief of bibliotheek op staat. Ik hoop toch echt niet dat ik hieruit moet concluderen dat archieven, musea en bibliotheken overbodig zijn. Een ding is zeker we (de culturele sector) moeten nog een hele hoop werk verrichten eer wij op het lijstje van 25 onmisbare websites komen. Een uitdaging!

Wie wil weten welke websites wel op het lijstje stonden kan dit nalezen op Time Magazine.

Dank aan yotophoto voor het plaatje.

Watwaswaar.nl

2007-07-06T16:23:00.000+02:00

Afgelopen dinsdag was er een preview voor de deelnemers aan de Woonomgeving van de nieuwe website www.watwaswaar.nl. De Stichting Archiefprogrammatuur (STAP) is de nieuwe eigenaar van deze website.
In deze nieuwe website, die in het najaar online gaat komen, is getracht om de gebrekkige functionaliteit van de huidige website van www.dewoonomgeving.nl te verbeteren. Wat we te zien kregen was inderdaad een enorme verbetering. Een vaste onderkaart dient als navigatiemiddel over Nederland. Ben je op een plaats gekomen waar je meer over wilt weten dan kun je aan een kleurcodering en/of lijnen zien dat er ook daadwerkelijk meer informatie zichtbaar is. Je kunt dan b.v. over de onderkaart andere plattegronden of luchtfoto's plaatsen. Heel leuk: de transparantie van de bovenliggende laag is traploos terug te brengen waardoor je de onderkaart er doorheen ziet. Dan worden veranderingen zichtbaar tussen de verschilledne kaarten en dus ook de verschillende perioden.

De website is nog maar gedeeltelijk gevuld. Als gebruiker krijg je over een bepaalde plaats ook aanvullende informatie in de rechterkolom in de vorm van plattegronden, minuutplans, documenten, foto's en wat je maar wilt. Als het maar is toegevoegd!

In de loop van de zomer zal de database verder gevuld worden met allerlei informatie. Als rode draad gelden de projecten (of pilots) zoals die ook al in de Woonomgeving aanwezig waren.
De snelheid van de website is indrukwekkend. Slim gebruik van de nieuwste technieken maakt het mogelijk om snel te schakelen tussen de verschillende kaarten en andere informatie.

In een workshop kregen de aanwezigen uitleg over de "achterkant": het beheren van de database. Het is de bedoeling dat de deelnemers de database gaan vullen met informatie (voornamelijk beeld).

In een tweede workshop wilde de projectorganisatie te weten komen wat de deelnemers nog voor ideeën hadden ten aanzien van de functionaliteit en de inhoud. Watwaswaar.nl ziet zichzelf als een etalage van het (beeld)materiaal van erfgoedinstellingen. Door hun landelijke bereik verwachten ze tienduizenden bezoekers die via watwaswaar.nl de weg gaan vinden naar allerlei erfgoedinstellingen die een deel van hun informatie/collectie op watwaswaar delen.

Voor mij ligt daar een valkuil. Als watwaswaar zich zou gaan profileren als de kaartendatabase van Nederland, dan voegen ze wat toe. Maar als allerlei erfgoedinstellingen daar beeldinformatie gaan stallen (wat bovendien geld kost) om bezoekers te lokken naar hun eigen website, dan is de informatie eigenlijk een verdubbeling van wat er al beschikbaar is. Ik kan me niet voorstellen dat een archiefinstelling met een goede beeldbank nog een keer gaat betalen om hoogwaardige beelden op een andere website te plaatsen.
Mijn advies was dan ook om slimme mashup-toepassingen te ontwikkelen waardoor je als watwaswaar onafhankelijk bent van de energie die erfgoedinstellingen in jouw website gaan steken, terwijl je de eigen kwaliteit en content aanmerkelijk kunt uitbreiden.
En nogmaals: concentreer je op kaartmateriaal. Laat de dynamiek van de ontwikkeling van Nederland in de tijd zien door middel van gedigitaliseerde plattegronden en topografische kaarten en maak dat proces zichtbaar via de prima interface die nu ontwikkeld is.

Al met al een leerzame dag en in potentie een verrijking van het digitale erfgoed.

CIA met de billen bloot?

2007-06-28T16:17:00.000+02:00

Afgelopen dinsdag werd door de CIA de ´Family Jewels´openbaar gemaakt. Het document omvat 700 pagina´s over smeuïge complotten, plannen, afluisterpraktijken, schaduwacties... uit de jaren zestig en zeventig.
Waarschijnlijk zullen de historici voor eigentijdse geschiedenis de 700 pagina´s letter voor letter doornemen op bijzonderheden, maar veel spannends zullen ze waarschijnlijk niet vinden. De CIA heeft zich namelijk niet helemaal bloot gegeven. Hele passages in het document zijn onleesbaar gemaakt zo ook complot/plan nummer 1.

The Family Jewels: het document
Meer achtergrondinformatie: De Pers en National Security Archive

Genealogische poëzie

2007-06-18T08:40:00.000+02:00

Met een sterk gegroeide groep onderzoekers die zich met hun voorgeslacht bezighouden, ontstaat er een toenemende verwijzing naar deze genealogen en hun hobby. Op tv is er het programma Verre Verwanten dat op deze belangstelling inspeelt. Op allerlei gebied duiken nu uitingen op die te maken hebben met deze grote groep onderzoekers. Via via (dank je Lian!) kwam onderstaand gedicht in mijn handen.
(het plaatje is van Peter van Straaten)

Genealogie

Vandaag heb ik mijn oudouders compleet,
de ouders van mijn betovergrootouders.
Nu ik die tweeëndertig namen weet
voel ik hen extra steunen op mijn schouders.

'Wat heb je daar nou aan, hoe iemand heet?'
Tja, slechts kortstondig zijn we onderhouders
van materiaal dat steeds wordt omgesmeed,
maar is er naast familie iets vertrouwders?

'Maar wél van anderhalve eeuw geleden!'
Wat is er boeiender dan 't Boek des Levens,
van DNA tot vooroudergegevens?

We leven tegenwoordig in het heden,
dus daarom leest een mens, en stelt te boek.
Er is niks mis met stamboomonderzoek.

Jan Kal (1946)
Uit: Hun zeggen (2007)

En een hele simpele kijk op deze hulpwetenschap:

Ik: Gisteren heeft Jan Kal me doorgezaagd over genealogie
Charis: Wat is dat?
Ik: Dat je uitzoekt wie je voorouders zijn en zo een heel netwerk krijgt.
Charis: O, een soort Hyves.

Bron: http://vandenb.tumblr.com/page/3

Archief in Vorm 02

2007-06-13T08:06:00.001+02:00

Donderdag 31 mei werd er door de stichting Premsela in Den Haag het congres ´Archief in Vorm 02´ georganiseerd. Met tien sprekers vóór de lunch was het een goed gevuld programma.
Hoogtepunten in het ochtendprogramma voor mij waren: * Irma Boom, grafisch onderwerper, die live kwam uitleggen hoe zij te werk gaat bij het maken van een ontwerp en de archiefvorming die in haar geval hierbij gebeurd. Erg leuk om te zien hoeveel zij bewaart!
* Theo Thomassen, Directeur van de Reinwardt Academie, die toelichtte hoe de eerstejaars studenten van de Academie hun eerste tentoonstelling samenstellen aan de hand van items die door alle eerstejaars studenten lukraak bij elkaar gebracht zijn. Vooral het proces wat er allemaal komt kijken bij het opzetten van een tentoonstelling wordt tijdens dit project toegelicht.
* Designhistorica Frederik Huygen pleitte voor het beter toegankelijk maken van vormgevingsarchieven ten behoeve van onderzoek. Daarnaast gaf ze aan dat er nog veel onontgonnen gebieden zijn voor onderzoek en publicatie.
* Sjarel Ex, Directeur Boijmans van Beuningen, lichtte concept, idee en visie toe voor een nieuw dynamisch archiefdepot.
* Diana Fransen, hoofd bibliotheek en archief van het Van Abbemuseum, en Lies Ros, grafisch ontwerper, gaven allebei voorbeelden van presentatie van archieven in musea.

Namiddag waren er workshops over bedrijfsarchieven, vormgevingsarchief zoekt onderkomen, presentatie van archieven, bewaren van actief archief, bewaren van het ontwerpproces.

Met dank aan Premsela voor de foto

KVAN studiedagen en Second Life

2007-06-07T12:30:00.000+02:00

Op 30 mei 2007 was er een studiedag van KVAN in Musis Sacrum in Arnhem. Bij die gelegenheid woonde ik een presentatie bij van Christian van de Ven (werkzaam als hoofd dienstverlening bij het Brabants Historisch Informatie Centrum), die de geïnteresseerden liet zien wat er in de afgelopen jaren is gebeurd op het internet t.a.v. gebruikers van archieven. De opkomst van bulletinboards, nieuwsgroepen en van daaruit geïnspireerde hulpwebsites met handleidingen, woordenlijsten, bronnenpublicaties e.d.
Hij gaf onder meer een helder overzicht van een ontwikkeling die zich voor het grootste deel onttrok aan het gezichtsveld van de archiefdiensten. Pas in de laatste jaren zijn enkele archiefdiensten actief geworden bij dergelijke initiatieven of zijn die weg verder opgegaan door hun bronnen digitaal ter beschikking te stellen.
Inmiddels is het bovenstaande voor vele genealogen gemeengoed geworden. Zij weten elkaar te vinden en helpen elkaar verder.

De techniek holt ondertussen verder en heeft nieuwe toepassingen mogelijk gemaakt. Één daarvan is Second Life (SL), een virtuele wereld waar je gratis aan deel kunt nemen. Er is een heel scala aan mogelijkheden om daar bezig te zijn. Je bent in staat om jezelf helemaal opnieuw vorm te geven, letterlijk, en uit te dossen in de meest extravagante materialen. Deze virtuele wereld is inmiddels door vele miljoenen mensen bezocht en een groot aantal daarvan komt er regelmatig terug om tijd door te brengen, mensen te ontmoeten, te experimenteren etc.

Christian is daar ook actief als (een van de weinige) archivaris en heeft inmiddels een netwerk opgebouwd met voornamelijk bibliothecarissen. De bibliothecarissen (voornamelijk uit de Angelsaksische wereld) zijn daar al langer actief en hebben pleinen opgezet waar ze mensen ontvangen die vragen hebben. Dat kunnen vragen zijn over SL, maar ook over andere onderwerpen in het echte leven (real life (RL)).

Christian is daar actief om te ontdekken of een virtuele wereld voor archieven een plaats is om aan dienstverlening te doen en hoe je dat dan zou moeten organiseren. In dit geval is hij voorloper, in die zin dat er weliswaar veel Nederlanders actief zijn in SL, maar nog niet de archiefbezoeker als zodanig. Het is niet denkbeeldig dat dit soort virtuele werelden in de toekomst, voor de generatie die er mee gaat opgroeien, een waardevolle aanvulling wordt op het echte leven. Als de klanten van archiefdiensten daar een deel van hun leven gaan doorbrengen is het logisch dat ze daar ook vragen gaan stellen of onderzoeken willen starten of vlottrekken door contact te zoeken met mensen of instellingen die hen verder kunnen helpen.

Christian houdt zijn bevindingen niet geheim maar publiceert er regelmatig over in zijn weblog De Digitale Archivaris.

Uitgebreid zoeken

2007-05-29T09:03:00.000+02:00

Zoeken op Internet.

Een hele klus om de juiste informatie boven het toetsenbord te krijgen. Zoekmachines in websites bieden vaak de mogelijkheid tot "uitgebreid zoeken". Een merkwaardige naam eigenlijk: Uitgebreid zoeken.

Wat je namelijk wilt als je voor uitgebreid zoeken kiest, is minder resultaten vinden en vooral zoveel mogelijk relevante resultaten. Dus beperk je je zoekvraag. Eigenlijk is de zoekmogelijkheid die op websites in eerste instantie geboden wordt het "uitgebreid zoeken". Alle andere mogelijkheden bestaan feitelijk uit beperkter en dus gerichter zoeken.

Ik pleit er dan ook voor om de term uitgebreid zoeken te vervangen door "gerichter zoeken".